Veel mensen verwarren empathie en compassie. Empathie is het vermogen om de gevoelens van een ander te begrijpen, om je in hun situatie in te leven. Compassie is een emotionele betrokkenheid waarbij je letterlijk de pijn van een ander als je eigen pijn ‘voelt’. Het eerste is een waardevolle eigenschap, het tweede een risico op burn-out.
Adverteren
Mensen met een hoge mate van empathie worden vaak ‘psychologische redders’: vrienden bellen hen om 3 uur ’s nachts, collega’s luchten hun hart, partners schuiven emotionele lasten op hen af. Zonder bescherming is zo’n rol uitputtend.
Het belangrijkste verschil: empathie bewaart afstand. Je begrijpt: “Dit is hun pijn, niet de mijne.” Compassie vervaagt de grens: “Hun pijn is nu ook de mijne.” Dit laatste leidt tot angst, slapeloosheid en een gevoel van hulpeloosheid.
Empathische mensen – mensen met een hypersensitief zenuwstelsel – zijn bijzonder kwetsbaar. Ze ‘absorberen’ letterlijk de stemmingen van de mensen om hen heen. Het is vooral belangrijk dat ze leren ‘emotioneel douchen’ – een techniek waarmee ze de emoties van iemand anders na contact kunnen ‘wegspoelen’.
