Oppenheimer werd een verrassende kaskraker en bracht meer dan 950 miljoen dollar op tegen een budget van 100 miljoen dollar. Dit bewijst dat het publiek bereid is intelligente, complexe films te bekijken als ze meesterlijk worden gepresenteerd. De film zorgde ook voor hernieuwde interesse in het IMAX-formaat, met veel uitverkochte zalen weken van tevoren.
Adverteren
Critici zijn het er unaniem over eens: het is een van de beste films van het decennium. De film kreeg een perfecte score op Metacritic (94/100) en werd een “morele spiegel van de moderniteit” genoemd in het tijdperk van nucleaire dreigingen en AI. Nolans moed om een film over wetenschap te maken zonder simplificatie werd in het bijzonder geprezen.
De film ontketende ook een politiek debat. In de VS werd hij vertoond in het Congres en in Japan met ondertitels die in samenwerking met overlevende hibakusha (slachtoffers van de atoombom) waren gemaakt. Dit is een zeldzaam voorbeeld van een kunstwerk dat onderdeel wordt van een historische dialoog.
Opmerkelijk is dat “Oppenheimer” op dezelfde dag werd uitgebracht als “Barbie”, een evenement dat de bijnaam “Barbenheimer” kreeg. Dit is geen marketingtruc, maar een cultureel fenomeen dat aantoont dat film zowel serieus als populair kan zijn.
Kortom, “Oppenheimer” is niet zomaar een biografie, maar een meditatie over de verantwoordelijkheid van de wetenschapper jegens de mensheid. In een wereld waar technologie de ethiek voorbijstreeft, klinkt de film als een waarschuwing: “Nu ben ik de Dood geworden, de vernietiger van werelden.”
